Katinka’s vader Bob is een lieve man en een betrokken ouder, maar onderhuids is zijn oorlogsverleden altijd aanwezig. Wat dat verleden precies inhoudt, krijgt ze als jong meisje onverwachts te horen wanneer hij zijn gezin op een ochtend bij zich roept. Hij vertelt dat hij tijdens de oorlog in het verzet heeft gezeten, maar ook dat hij door de nazi’s is opgepakt en tijdens hun verhoor is doorgeslagen. De informatie die hij toen heeft prijsgegeven, leidt tot de arrestatie en uiteindelijke dood van een aantal verzetsstrijders. Hij vraagt zijn dochters nu ze dit weten, het aan niemand te vertellen. Katinka neemt dit ter harte en ze spreken er nooit meer over. Dat door zijn schuld mensen zijn omgekomen weegt voor Bob heel zwaar. Zo zwaar, dat het steeds moeilijker wordt ermee te leven. Zijn gezondheid verslechtert en als Katinka vijftien is, overlijdt hij. Maar met zijn overlijden verdwijnt zijn schuldvraag niet. Katinka voelt die op haar schouders drukken. Net als de belofte met niemand over Bobs oorlogsverleden te spreken.

Hoe ouder ze wordt, hoe meer ruimte Bobs verhaal inneemt in haar leven. Dan realiseert ze zich dat ze niet veel meer weet dan wat haar vader haar heeft verteld en besluit ze uit te zoeken wat er precies is gebeurd. Door onderzoek te doen en vele bezoeken aan het Centraal Archief Bijzonder Rechtspleging vindt ze steeds meer over Bob, zijn aandeel in het verzet, de martelingen die hij moest ondergaan, de aanslag die op hem werd gepleegd en het verraad. Langzaam vallen de puzzelstukjes in elkaar. Met dit boek doorbreekt ze het zwijgen en vertelt ze Bobs verhaal. Een verhaal dat onlosmakelijk met het hare is verbonden. Lukt het haar het juk van de schuld van zich af te zetten?